Opracowania projektowe dotyczące zabezpieczeń stref osuwiskowych powinny charakteryzować się interdyscyplinarnością. Ponadto wymagają ścisłej współpracy wszystkich jednostek, na terenie których zidentyfikowano cały obszar osuwiska – to jedne z zasadniczych wniosków Ogólnopolskiej Konferencji Naukowo-Technicznej „Problematyka osuwisk w budownictwie komunikacyjnym”, która odbyła się w Zakopanem w dniach 27–29 maja 2009 r.
Konferencję zorganizowało Stowarzyszenie Inżynierów i Techników Komunikacji Rzeczpospolitej Polskiej Oddział w Krakowie, Koło Zakładowe SITK RP przy Rejonie Kraków Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad O/Kraków oraz Małopolska Okręgowa Izba Inżynierów Budownictwa w Krakowie.
Celem Konferencji była prezentacja i wymiana doświadczeń w zakresie: rozpoznawania, rejestracji i monitoringu osuwisk, przeprowadzania badań geologicznych i geotechnicznych, sposobów zabezpieczania i zwalczania skutków osuwisk, wykorzystywania nowoczesnych technologii w walce z osuwiskami.
We wnioskach konferencyjnych uczestnicy podkreślili konieczność zwiększenia roli (udziału) geologów na etapie projektowania systemów zabezpieczających osuwiska. Ze względu na specyfikę i odrębność każdego z osuwisk, uznali, że należy ograniczyć formalną ingerencję w prowadzenie prac geologicznych. O zakresie prac geologicznych oraz harmonogramie prowadzonych prac, powinien decydować dokumentujący prace geolog, a nie narzucone odgórnie sztywne instrukcje.
 |  |
| Fot. 1, 2. Podczas konferencji omawiano wiele szczegółowych problemów dotyczących osuwisk. | |
Podczas konferencji omawiano wiele szczegółowych problemów dotyczących osuwisk. Między innymi na podstawie dyskusji sformułowano wniosek, by wiercenia dla potrzeb rozpoznania stref osuwiskowych prowadzić takim systemem, który zapewni pełne rdzeniowanie, natomiast w przypadku otworów inklinometrycznych należy je wykorzystywać do pomiarów cyklicznych a nie tylko pomiarów zerowych.
Kolejny wniosek dotyczy geologicznych prac rozpoznawczych: osuwiska powinny być tak planowane i realizowane, aby w trakcie ich prowadzenia można było weryfikować ich zakres pod względem ilości i rodzaju wyrobisk rozpoznawczych oraz wykonywanych badań laboratoryjnych.
We wnioskach konferencyjnych również podkreślono, że zleceniodawcy geologicznych prac rozpoznawczych powinni w zamówieniach podawać realne terminy na wykonanie zadania. Łączny czas na zrealizowanie formalnych zadań związanych z zatwierdzeniem projektu prac geologicznych, uprawomocnieniem się wniosku zatwierdzającego, zgłoszeniem o zamiarze przystąpienia do prac geologicznych w organach administracji państwowej (urząd gminy i stosowny urząd powiatowy) oraz w Okręgowym Urzędzie Górniczym, wynosi 3 miesiące.
 |  |  |
| Fot. 3-5. Wycieczka techniczna na obwodnicę Lubnia. | ||
Uczestnicy Konferencji ponadto zaproponowali przygotowanie wystąpienia do właściwego ministra o zmianę zapisu w rozporządzeniu Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z 2 marca 1999 r. (Dz.U. 43 poz. 430) w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie. W §144 ust. 2 tego rozporządzenia sformułowano wymaganie zachowania współczynnika stateczności nie mniejszego niż 1,5, przyjmując jednocześnie wartości obliczeniowe sił i parametrów geotechnicznych. Tak podane wymagania odbiegają od postanowienia norm krajowych i zagranicznych i są w niektórych sytuacjach nieadekwatne do rzeczywistych uwarunkowań.
