edroga.pl - portal drogowy

Każda z maszyn zgromadzonych w muzeum ma swoją historię - wszystkie pracowały wcześniej przy budowie lub utrzymaniu dróg. Do części z nich podpinano konie, inne miały już silniki. Wystawa ma uświadomić zwiedzającym jak dużo na przestrzeni lat w drogownictwie się zmieniło. Zapraszamy na spacer wśród maszyn eksponowanych na terenie przed Muzeum Drogownictwa w Szczucinie.

Kafar, ustawiony na podeście symbolizującym barkę, służył do wbijania pali w dno rzeki. Jego głównym elementem jest baba – ciężki tłok, który podnoszony do góry przez ciśnienie wytwarzane w kotle, gwałtownie opadał wbijając pal głębiej w podłoże. (fot. 141-142)

Kotły parowe oznaczone były tabliczkami, na których zamieszczano nazwę, numer patentu, miejsce pochodzenia i wytwórcę. (fot. 143-147). Kotły służyły jedynie do wytwarzania pary, która z kolei była niezbędna do uruchamiania innych urządzeń lub naparzania betonu.

Kotły do przewozu smoły – mniejszy na dole ma palenisko, dzięki któremu można było podgrzać smołę. W większym kotle paleniska już nie ma, ogrzewało się go w inny sposób, np. palnikiem gazowym. (fot. 148-153)

Wózek, którym przewożono żwir, kamień czy cegły na budowę. (fot. 154)

Kruszarka bębnowa w środku miała dwa wielkie wałki, które, w zależności od tego jak były ustawione, rozdrabniały kamień na określoną grubość. Wcześniej z kamieniołomu przywożono ogromne głazy, które pracownicy rozbijali ręcznie młotkami. (fot. 155, 156)

Ładowarka zasięrzutna na ciągniku gąsienicowym Mazur, której łyżka po załadowaniu była podnoszona ponad maszyną i opróżniana z przeciwnej strony ładowarki. (fot. 157-159)