edroga.pl - portal drogowy

Dźwięk o wysokim poziomie w znaczący sposób wpływa na zdrowie ludzi narażonych na jego oddziaływanie. W ekstremalnych przypadkach może nawet doprowadzić do zniszczenia narządów wewnętrznych człowieka.

W życiu codziennym otaczają nas dźwięki o różnych poziomach i pochodzące z różnych źródeł. Mieszkańcy terenów zurbanizowanych są stale narażeni na działanie hałasu pochodzącego od ruchu pojazdów samochodowych czy szynowych. W poniższym artykule przedstawiono wpływ dźwięku o wysokim poziomie na organizm ludzki.

Dźwięk o poziomie:

• poniżej 35 dB (A) jest dla zdrowia nieszkodliwy, jednak może on być bardzo denerwujący. Do tej grupy zaliczyć możemy np. szum wody w zlewie, odgłos przekładanych naczyń, hałasy centralnego ogrzewania lub sieci wodociągowej, agregatów chłodniczych, brzęczenie dławików, lamp jarzeniowych. Dźwięki te przeszkadzają w pracy wymagającej skupienia (np. projektowanie, pisanie),
• od 35 dB (A) do 70 dB (A) ma ujemny wpływ na układ nerwowy człowieka - następuje spadek wydajności pracy; ten zakres hałasów może obniżyć zrozumiałość mowy, poważnie utrudnić zasypianie oraz odpoczynek,
• od 70 dB (A) do 85 dB (A) przy stałej ekspozycji wyraźnie zmniejsza wydajność pracy, może też być szkodliwy dla zdrowia człowieka; osoby, które przebywają dłuższy czas w hałasie o takim poziomie, są narażone na bóle głowy, zaburzenia układu nerwowego oraz trwałe osłabienie słuchu,
• od 85 dB (A) do 130 dB (A) może spowodować uszkodzenie słuchu oraz inne schorzenia, takie jak zaburzenia układu krążenia, układu nerwowego i równowagi - dźwięk o tym poziomie uniemożliwia też zrozumienie mowy z odległości nawet do 0,5 m;
• powyżej 130 dB (A) pobudza do drgań niektóre wewnętrzne narządy człowieka, powodując ich uszkodzenie, a czasami nawet całkowite zniszczenie; ludzie poddawani działaniu takiego hałasu mają z reguły poważnie osłabiony słuch [1].

Długotrwałe oddziaływanie hałasu na narząd słuchu powoduje zmiany patofizjologiczne, które dotyczą głównie procesu odbioru fal dźwiękowych w narządach słuchu. Komórki słuchowe (tzw. rzęsate) narządu Cortiego zachowują swoją funkcjonalność jedynie wtedy, gdy pobudzający je bodziec fizyczny nie przekracza fizjologicznego pod względem jakości natężenia oraz czasu działania. Bodźce fizyczne zapoczątkowują łańcuch reakcji biochemicznych, bioelektrycznych i energetycznych, poprzez które energia drgań akustycznych zamienia się na energię impulsów nerwowych z jednoczesnym odwzorowaniem cech bodźca. Bodźce o dużym natężeniu, działające nieprzerwanie przez dłuższy czas lub działające okresowo z przerwami, powodują zmęczenie, wyczerpanie, a nawet całkowite zahamowanie aktywności komórek rzęsatych, a w dalszej kolejności ich zanik, co w konsekwencji powoduje uszkodzenie narządu Cortiego. [2]