edroga.pl - Estetyka ekranów akustycznych - kolor i światło (I)

Menu

Pt29082014

Ostatnia aktualizacja10:22:46

Wstecz Jesteś tutaj: Drogi i mosty Wykonawstwo Estetyka ekranów akustycznych - kolor i światło (I)

Estetyka ekranów akustycznych - kolor i światło (I)

Spis treści

Estetyka ekranów akustycznych - kolor i światło

Ekrany akustyczne pojawiły się na europejskich drogach z początkiem lat siedemdziesiątych. Prekursorami w ich budowie były Francja, Holandia oraz Niemcy i Austria. Od samego początku starano się połączyć ich skuteczność związaną z kształtem i wymiarami z estetyką oraz wkomponowaniem w środowisko.

Pierwsze konstrukcje charakteryzowały się prostą formą i stonowaną barwą. W większości oparte na betonowych lub drewnianych elementach stawały się częścią infrastruktury drogowej. Wraz z ogromnym rozwojem całej sieci komunikacyjnej w Europie pojawiały się nowe rozwiązania, zarówno od strony technicznej jak i wizualnej.

Od ponad 15 lat trwa bardzo widoczny rozwój tej dziedziny infrastruktury drogowej. Panuje ogromna wizualna różnorodność stosowanych rozwiązań. Materiały dźwiękochłonne pozwalają dowolnie kształtować ich barwę, układ graficzno-plastyczny jak i formę. Dzięki zastosowaniu nowoczesnych pokryć malarskich można praktycznie zrealizować dowolną koncepcję plastyczną będącą równocześnie bardzo trwałym rozwiązaniem.

Ze względu na typ materiału z którego wykonane są zewnętrzne elementy ekranów akustycznych dzielimy je na: drewniane, betonowe, drewnobetonowe (np. trocinobeton), plastikowe, aluminiowe, metalowe. Najbardziej popularnymi kolorami wśród ekranów akustycznych stosowanych  w Europie są odcienie beżu i brązu, szarości i zieleni. Ze względu na praktyczną stronę utrzymania ekranów, najczęściej stosowane jest  pionowe przejście tonalne od ciemniejszego do jaśniejszego koloru.

Fot. 1. Przykład pionowego przejścia tonalnego kolorów, ekrany akustyczne na drodze krajowej nr 4 (fot. autor)

Jednym z najważniejszych czynników determinujących kolorystykę ekranów jest ich dostosowanie do otaczającego drogę krajobrazu i układu terenu. Idealnym rozwiązaniem na etapie projektowania zabezpieczeń przeciwhałasowych jest wizualizacja projektu z wykorzystaniem zdjęć krajobrazu. Pozwala to na obiektywną ocenę założonych rozwiązań.

Fot. 2. Ekran wkomponowany kolorystycznie i graficznie w krajobraz  Podbeskidzia na drodze ekspresowej S1 (fot. autor)

Panuje raczej zgodna opinia, że w tym określonym przypadku rozwiązania kontrowersyjne, ocierające się o eklektyzm, nie są mile widziane i akceptowane.

Rys. 1. Kolorystyka ekranów akustycznych - autostrada A1, Austria Rys. 2. Układ kolorystyczny ekranów akustycznych - autostrada A1, Austria
Fot. 3. Bardzo często stosowane odcienie szarości na ekranach akustycznych w Austrii, autostrada A1 (fot. autor) Fot. 4. Szara kolorystyka ekranu nawiązuje do pozostałej infrastruktury technicznej drog, pomarańczowe dodatki dodają „ciepła” konstrukcji – droga ekspresowa S1 (fot. autor)

Podstawową zasadą, która pozwala na „wpisanie się” ekranów w krajobraz jest to, aby na terenach zalesionych stosować odcienie zieleni, na terenach otwartych (pola, łąki) odcienie brązu i beżu, natomiast na terenach mocno zurbanizowanych przy wysokich konstrukcjach ekranów, używać jasnych odcieni wszystkich barw, a przy niskich ekranach odcieni ciemniejszych.

Fot. 5. Wysoki na 8,5 metra, po części łukowy, pomalowany w ciemne kolory ekran stwarza przytłaczające wrażenie - autostrada A1, Salzburg, Austria (fot. autor)

Projektując od podstaw układy komunikacyjne z reguły zakłada się, że ekrany akustyczne nie będą stanowiły elementu dominującego w krajobrazie. Dlatego stosuje się raczej stonowaną paletę barw.

Fot. 6. Ekran nawiązujący kolorystyką do terenów uprawnych – droga krajowa nr 4 (fot. autor)

W miejscach, gdzie zlokalizowane są wyjścia awaryjne wskazane jest zastosowanie barw kontrastujących z linią ekranu celem łatwego namierzenia tego miejsca w przypadkach losowych.

Fot. 7. Wyjście awaryjne na autostradzie A1 w Austrii (fot. autor)

Ponad 90% wszystkich ekranów akustycznych ma bardzo zbliżoną konstrukcję opartą na stalowych słupach nośnych typu HEB. Prawie zawsze konstrukcja ta jest odkryta, dzięki zastosowaniu odpowiedniego ich malowania (słupy są również ocynkowane). W ten sposób można osiągnąć ciekawą kompozycję.

Dodaj komentarz

Komentarze do artykułów może dodać każdy użytkownik Internetu. Administrator portalu nie opublikuje jednak komentarzy łamiących prawo oraz niemerytorycznych, tj. nieodnoszących się bezpośrednio do treści zawartych w artykule. Nie będą również publikowane komentarze godzące w dobre imię osób czy podmiotów, rasistowskie, wyznaniowe czy uwłaczające grupom etnicznym, oraz zawierają treści nieetyczne albo niemoralne, pornograficzne oraz wulgarne. Z komentarzy zostaną usunięte: reklamy towarów, usług, komercyjnych serwisów internetowych, a także linki do stron konkurencyjnych.

Kod antyspamowy
Odśwież

Sklep edroga.pl - poleca książkę

Infrastruktura wodno-ściekowa w planowaniu miast

Infrastruktura wodno-ściekowa w planowaniu miast

Praktyczny poradnik poświęcony zasadom opracowywania i prezentowania problematyki technicznej infrastruktury wodno-ściekowej w planach zagospodarowania przestrzennego miast.