edroga.pl - portal drogowy

Most M6 jest typową konstrukcją EPD (ang. Extradosed Prestressed Bridge), w których wysokość pylonów jest znacznie mniejsza niż w konstrukcjach podwieszonych, a co za tym idzie mniejszy jest również kąt zakotwienia kabli w dźwigarach. Dzięki temu zwiększa się składowa poziomej siły sprężającej powodując efekt dodatkowego sprężenia podłużnego pomostów.

Realizacja ustroju nośnego – most M6

1. Podstawowe dane konstrukcyjne

Obiekt M6 stanowi centralną część przeprawy przez rzekę Wartę. Jest to 3-przęsłowy most (60+80+60 m) o całkowitej długości 200 m. Konstrukcję nośną przęseł zaprojektowano jako trójdźwigarowy ruszt z zespoloną płytą pomostu (rys. 9). Dźwigary główne o wymiarach przekroju: 2,0 m x 2,16 m (belka środkowa) i 1,5 m x 2,16 m (belki zewnętrzne) oraz poprzecznice podporowe zaprojektowano z betonu sprężonego. Poprzecznice przęsłowe natomiast wykonano z blachownic stalowych o wysokości 1,2 m. Żelbetowa płyta pomostu o stałej grubości 25 cm jest oparta na poprzecznicach i sztywno zamocowana w dźwigarach głównych. Nad podporami pośrednimi zaprojektowano pylony, sztywno połączone z dźwigarami głównymi, o zmiennym przekroju poprzecznym rozszerzającym się ku górze.

Wysokość całkowita pylonów wynosi 10,3 m, szerokość odpowiednio 1,3 i 1,8 m.. Kable sprężające zewnętrzne kotwione są w pylonie w sposób bierny i mają czynne zakotwienia w blokach kotwiących na zewnętrznych powierzchniach skrajnych dźwigarów i od spadu dźwigara wewnętrznego. Szerokość pomostu wynosi 25,1 m [4].

2. Technologia wykonania ustroju nośnego mostu M6

Jako metodę wykonania ustroju nośnego przyjęto technologię nasuwania podłużnego, w kolejności belka po belce z zastosowaniem awanbeku.

Przewidziano następujące fazy budowy (rys. 10):

• etap I – nasuwanie pierwszej belki – skrajnej,
• etap II – przestawienie stanowiska wytwarzania konstrukcji i przygotowanie do wykonania środkowej belki,
• etap III – nasuwanie drugiej belki – środkowej,
• etap IV – przestawienie stanowiska wytwarzania konstrukcji i przygotowanie do wykonania trzeciej belki,
• etap V – nasuwanie trzeciej belki – skrajnej,
• etap VI – wykonanie płyty pomostu i pylonów na rusztowaniach stacjonarnych lub przesuwnych opartych na belkach głównych.

Każdą z trzech 200 metrowych belek podzielono technologicznie na 5 segmentów po około 40 metrów, co wymagało 4 cykli nasuwania dla jednej belki. Ostatni segment został przewidziany do betonowania po zakończeniu nasuwania w położeniu docelowym, z wykorzystaniem stanowiska do prefabrykacji/nasuwania. Budowę rozpoczęto od ustawienia stanowiska wytwarzania konstrukcji między podporami nr 9 i 10 na osi jednej z belek skrajnych. Po ustawieniu pięciu podpór tymczasowych zamontowano belkę ślizgową składającą się z dwóch równoległych belek połączonych poprzecznicami – rys. 11.

Belki ślizgowe składają się z prefabrykowanych segmentów łączonych na śruby, między belkami zamontowano poprzeczne elementy, o które zapierał się siłownik podczas wypychania konstrukcji. Po ustawieniu belki ślizgowej zmontowano elementy formy i pomostów roboczych. Następnie został ustawiony i zmontowany awanbek oraz zbrojenie pierwszego segmentu wraz fragmentami poprzecznic stalowych, po czym przystąpiono do betonowania jednoetapowego dla całego segmentu. Po związaniu betonu zdemontowano boczne części formy szalunkowej. Na belce ślizgowej zmontowano urządzenie do wypychania konstrukcji i rozpoczął się proces nasuwania. W celu umożliwienia przesuwania konstrukcji na podporach zostały zamontowane łożyska tymczasowe oraz prowadzenia boczne na wszystkich podporach stałych.

Podczas wypychania konstrukcji dolna część formy porusza się razem z wykonanym elementem i jest fragmentami demontowana po wysunięciu się ze stanowiska. Po zakończeniu przesuwania wykonanego elementu zdemontowany został siłownik wraz ze specjalnym urządzeniem oporowym tzw. „butem”, a następnie ustawiona forma i zbrojenie kolejnego segmentu. Po wykonaniu segmentu operacja była powtarzana. Po wykonaniu czterech segmentów po ok. 40 m zdemontowany został awanbek. Ostatni piąty element został zabetonowany w położeniu docelowym. Po jego wykonaniu została zdemontowana forma i pomosty robocze, a następnie zostało wykonane sprężenie przewidziane dla tej fazy.