Jedną z podstawowych cech określających kategorię drogi jest jej dostępność. Główne drogi ruchu przyspieszonego w Polsce oznaczone symbolem GP to drogi, które w myśl obowiązujących przepisów powinny posiadać ograniczoną dostępność. Jednak na drogach tej kategorii bardzo często mamy do czynienia ze sporą ilością zjazdów zarówno indywidualnych, jak i publicznych.
Każde tego typu miejsce włączenia się do drogi tej kategorii to potencjalne miejsce kolizji. Jak wykazują analizy danych o wypadkach drogowych, bardzo często w sąsiedztwie zjazdów dochodzi do kolizji i wypadków. W związku z tym powinno się dążyć do tego, aby wzdłuż tego typu dróg wykonywać jak najwięcej dróg serwisowych (zwanych inaczej zbierająco – rozprowadzającymi).
Oczywiście budowa tych dróg jest utrudniona z uwagi na dostępność terenu. Natomiast budowa ich jest ze wszech miar wskazana, ponieważ zarówno redukują one liczbę potencjalnych punktów kolizji, jak również stwarzają możliwość wprowadzenia innych urządzeń w pasie drogowym. Na przykład, wprowadzenie drogi serwisowej daje możliwość wykonania bardzo skutecznego ekranowania od hałasu pochodzącego od drogi głównej. Ekran w takim przypadku jest ciągły, nie ma w nim przerw, a przez to jest skuteczny. Natomiast zastosowanie ekranów akustycznych w przypadku występowania dużej ilości zjazdów może okazać się bezcelowe, ponieważ ich skuteczność znacząco maleje z uwagi na konieczność pozostawienia przerw w miejscach zjazdów.
Jednak zupełnym nonsensem wydaje się wykonanie drogi serwisowej i jednocześnie pozostawienie zjazdów (fotografia). Tego typu rozwiązanie zgodnie ze sztuką projektowania dróg nie powinno mieć miejsca.
Sebastian Biernacki
BEiPBK "EKKOM"
Przydałby jakiś artykuł na temat wytycznych i zasad projektowania tzw. dróg serwisowych. 
