Wyniki pomiarów zanieczyszczeń... - Strona 3

Menu

Cz24072014

Ostatnia aktualizacja11:16:59

Wstecz Jesteś tutaj: Ochrona środowiska Procedury Monitoring środowiska drogi - cz. II

Monitoring środowiska drogi - cz. II - Wyniki pomiarów zanieczyszczeń...

Spis treści

Wyniki pomiarów zanieczyszczeń wód

Głównymi wskaźnikami zanieczyszczeń wód, normowanymi obecnie rozporządzeniem Ministra Środowiska z 24 lipca 2006 r. w sprawie warunków, jakie należy spełniać przy wprowadzaniu ścieków do wód lub do ziemi oraz w sprawie substancji szczególnie szkodliwych dla środowiska wodnego [6], a więc dającymi podstawę do oceny jakości spływów opadowych z dróg, są zawiesiny ogólne i węglowodory ropopochodne.
Powyższe rozporządzenie weszło w życie 31 lipca 2006 r. W stosunku do poprzedniego rozporządzenia Ministra Środowiska z 8 lipca 2004 r. w sprawie warunków, jakie należy spełniać przy wprowadzaniu ścieków do wód lub do ziemi oraz w sprawie substancji szczególnie szkodliwych dla środowiska wodnego [4] zmieniono jeden z badanych parametrów: z substancji ropopochodnych na węglowodory ropopochodne, bez zmiany wartości dopuszczalnej. Wobec powyższego wyniki badań zanieczyszczeń wód do połowy roku 2006 są podane dla substancji ropopochodnych, a dla dwóch następnych pomiarów – dla węglowodorów ropopochodnych. Jednak uzyskane w ramach wcześniejszych pomiarów wyniki stężeń dla substancji ropopochodnych można odnieść również do stężeń węglowodorów ropopochodnych na podstawie metodologii zawartej w opracowaniu pn. „Analiza zanieczyszczeń w wodach opadowych i roztopowych z dróg krajowych” [8].W 99% przypadków stężenia substancji ropopochodnych są takie same jak stężenia węglowodorów ropopochodnych.

Próbki wody poddawano analizie na zawartość chlorków, węglowodorów ropopochodnych oraz zawiesiny ogólnej. Ponadto raz w roku w okresie zimowym (w I kwartale roku) w próbkach mierzono stężenia kadmu i ołowiu. Wyniki badań przedstawiono w tabl. 2.

 Wyniki pomiarów zanieczyszczeń wody [mg/dm3]

Tabl. 2. Wyniki pomiarów zanieczyszczeń wody [mg/dm3]

Wartość dopuszczalna stężenia zawiesiny ogólnej 100 mg/dm3 została przekroczona jedynie trzykrotnie w ciągu analizowanego okresu. Zarejestrowano wówczas bardzo duże stężenia zawiesiny ogólnej (maksymalnie 830 mg/dm3), jednak nie były to tylko zanieczyszczenia spływające z jezdni obwodnicy. Wody w otoczeniu obwodnicy płyną uprzednio otwartym rowem o nieutwardzonym podłożu, z którego mogą wymywać drobny materiał. Pomiary wykonywane są zwykle w czasie obfitego i silnego deszczu, co spowodowało wymycie dodatkowego materiału z podłoża, a przez to zwiększenie ładunku zawiesin w prowadzonych wodach opadowych. W tym miejscu nasuwa się stwierdzenie, jakie jest rzeczywiste zagrożenie zawiesinami ogólnymi, dla których tylko kilkakrotnie stwierdzono przekroczenia dopuszczalnych stężeń. Zagrożenie to jest tym większe, że wskaźnik, jakim jest „zawiesina ogólna” nie oddaje rzeczywistego potencjalnego oddziaływania na środowisko – w zawiesinie mierzonej metodą wagową, bez analizy poszczególnych składników znajdować się mogą zarówno substancje dla środowiska nieszkodliwe (jak na przykład piasek, czy muł), jak i również związki metali ciężkich (takich jak na przykład kadm pochodzący ze ścierania klocków i okładzin hamulcowych). Dlatego niezależnie od rzeczywistego składu zawiesiny ogólnej można uznać na podstawie dostępnych wyników pomiarów, że podczyszczanie ścieków w tym zakresie jest wskazane.

W żadnym z punktów pomiaru nie zaobserwowano przekroczeń wartości dopuszczalnej stężeń substancji lub węglowodorów ropopochodnych 15 mg/dm3 w pobranych próbkach wód spływających z jezdni analizowanego odcinka drogi krajowej nr 12. Stężenia węglowodorów ropopochodnych w ściekach deszczowych spływających z powierzchni dróg są na tyle znikome, iż nie wymagają stosowania urządzeń podczyszczających np. separatorów. Potwierdzają to również wyniki pomiarów zanieczyszczeń wód opadowych i roztopowych, wykonanych w 2005 roku przez 14 oddziałów Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad. Łączna liczba punktów pomiarowych w całej Polsce wynosiła 1 403, w tym w przypadku 463 punktów nie występowały żadne urządzenia podczyszczające wody opadowe. Stwierdzono, iż w 1 383 przypadkach nie wystąpiły przekroczenia wartości dopuszczalnej stężenia ropopochodnych, a w 633 punktach stężenie to było poniżej granicy oznaczalności 0.001 mg/l.

Zarówno w aktualnym [6], jak i w nieobowiązującym [4] rozporządzeniu Ministra Środowiska stężenie chlorków nie stanowi parametru wód opadowych i roztopowych spływających z dróg, dla którego by określono wartość dopuszczalną. Dlatego stopień zanieczyszczenia chlorkami oceniano na podstawie rozporządzenia Ministra Środowiska w sprawie klasyfikacji dla prezentowania stanu wód powierzchniowych i podziemnych, sposobu prowadzenia monitoringu oraz sposobu interpretacji wyników i prezentacji stanu tych wód [7]. Na jego podstawie stwierdzono, że wody pod względem zawartości chlorków przez cały okres badawczy należały do I klasy jakości (stężenie < 100 mg Cl/dm3). Zdecydowanie wyższe stężenia obserwowano podczas roztopów wiosennych (głównie w I i II kwartale), co było związane ze stosowaniem chlorku sodu (NaCl) do zimowego utrzymania dróg.

 

dr Janusz Bohatkiewicz

Magdalena Drach

Iwona Kreft-Boufal

Biuro Ekspertyz i Projektów Budownictwa Komunikacyjnego „EKKOM”

Literatura:

[1] Ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (tekst jednolity: Dz.U. 2006 Nr 129, poz. 902, z póz. zm.).
[2] Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 6 czerwca 2002 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów niektórych substancji w powietrzu, alarmowych poziomów niektórych substancji w powietrzu oraz marginesów tolerancji dla dopuszczalnych poziomów niektórych substancji (Dz.U. Nr 87, poz. 796).
[3] Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 9 września 2002 r. w sprawie standardów jakości gleby oraz standardów jakości ziemi (Dz.U. Nr 165, poz. 1359).
[4] Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 8 lipca 2004 r. w sprawie warunków, jakie należy spełniać przy wprowadzaniu ścieków do wód lub do ziemi oraz w sprawie substancji szczególnie szkodliwych dla środowiska wodnego (Dz.U. Nr 212, poz. 1799) – nie obowiązuje.
[5] Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 29 lipca 2004 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku (Dz.U. Nr 178, poz. 1841).
[6] Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 24 lipca 2006 r. w sprawie warunków, jakie należy spełniać przy wprowadzaniu ścieków do wód lub do ziemi oraz w sprawie substancji szczególnie szkodliwych dla środowiska wodnego (Dz.U. Nr 137, poz. 984).
[7] Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 11 lutego 2004 r. w sprawie klasyfikacji dla prezentowania stanu wód powierzchniowych i podziemnych, sposobu prowadzenia monitoringu oraz sposobu interpretacji wyników i prezentacji stanu tych wód (Dz.U. Nr 32, poz. 284) – nie obowiązuje.
[8] Analiza zanieczyszczeń w wodach opadowych i roztopowych z dróg krajowych. Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad. Warszawa, 2006.

Dodaj komentarz

Komentarze do artykułów może dodać każdy użytkownik Internetu. Administrator portalu nie opublikuje jednak komentarzy łamiących prawo oraz niemerytorycznych, tj. nieodnoszących się bezpośrednio do treści zawartych w artykule. Nie będą również publikowane komentarze godzące w dobre imię osób czy podmiotów, rasistowskie, wyznaniowe czy uwłaczające grupom etnicznym, oraz zawierają treści nieetyczne albo niemoralne, pornograficzne oraz wulgarne. Z komentarzy zostaną usunięte: reklamy towarów, usług, komercyjnych serwisów internetowych, a także linki do stron konkurencyjnych.

Kod antyspamowy
Odśwież

Sklep edroga.pl - poleca książkę

Infrastruktura wodno-ściekowa w planowaniu miast

Infrastruktura wodno-ściekowa w planowaniu miast

Praktyczny poradnik poświęcony zasadom opracowywania i prezentowania problematyki technicznej infrastruktury wodno-ściekowej w planach zagospodarowania przestrzennego miast.