Prawo

Ronda, niby ronda i nieronda? (III) Sugestie dotyczące nowej klasyfikacjiRozwiązania drogowe z wyspą w środku są bardzo zróżnicowane geometrycznie i funkcjonalnie. Różnią się również pozostałymi szczegółowymi parametrami technicznymi. Mogą też nie spełniać warunku dla skrzyżowania skanalizowanego według jego obecnej definicji.

W związku z tym proponuję rozważania nad klasyfikacją w dwóch niezależnych kierunkach:

1. Zmiana definicji skrzyżowania skanalizowanego, albo wprowadzenie pojęcia prawnego „kanalizowanie ruchu drogowego”, które będzie uwzględniało różne możliwości tego typu działań na skrzyżowaniach. Według naszej obecnej wiedzy przez wprowadzanie wysepek na wlotach, wysp lub wysepek centralnych, albo obu rodzajów wysepek równocześnie. Do technik „kanalizowania ruchu drogowego” należałoby również zaliczyć azyle dla pieszych, kanalizujące ruch zarówno pieszych, jak i kołowych uczestników ruchu drogowego. Trzeba też przewidzieć pojawianie się nowych rozwiązań kanalizujących ruch kołowy, takich jak np. separatory na rondach turbinowych i separatory wydzielające torowisko dla pojazdów szynowych lub pas dla autobusów od pasów ruchu dla pozostałych pojazdów kierowanych przez uczestników ruchu drogowego.

Ronda, niby ronda i nieronda? (II) Podział według zasad organizacji ruchuPodejmując się wspólnie z Markiem Wierzchowskim analizy zasad organizacji ruchu na rozwiązaniach drogowych z wyspą centralną, zaczęliśmy od podziału tych rozwiązań drogowych potocznie nazywanych „rondami” na takie, które są skrzyżowaniami (ronda) i na takie, które z różnych powodów nie mogą być skrzyżowaniami (place) [9]. Za ronda komunikacyjne uznaliśmy rozwiązania, na których obowiązują zasady ruchu drogowego (w tym także dotyczące zachowania pieszych oraz postoju pojazdów), takie jak na każdym skrzyżowaniu. Natomiast place komunikacyjne utworzone są przez zespół skrzyżowań, na których wprowadzono zintegrowaną funkcjonalnie organizację ruchu. Szczegółowo różnice pomiędzy rondem i placem zostały omówione w referacie Marka Wierzchowskiego [10].

Ronda, niby ronda i nieronda? (I) Ronda w polskim prawieŻadna ze słownikowych definicji nie pasuje lub nie w pełni pasuje do tego, co jako inżynierowie komunikacji rozumiemy pod pojęciem „rondo”. Ale jak się okazuje, także wewnątrz naszego środowiska branżowego, różnie je rozumiemy. Różnie też traktuje je prawo.

Rondo jako rozwiązanie komunikacyjne, nie zostało zdefiniowane w ustawie o drogach publicznych [1], ani też w ustawie Prawo o ruchu drogowym [2]. Nie znajdziemy takiej definicji czy nawet nazwy, w żadnym z aktów wykonawczych do tych ustaw. W rozporządzeniu w sprawie znaków i sygnałów obowiązujących w ruchu drogowym [3], znak pionowy C-12, spełniający wszystkie warunki definicji uniwersalnej ronda, nazywa się po prostu „ruch okrężny”. Nieco więcej jest w załącznikach do rozporządzenia dla służb inżynierii ruchu [4].

Problemy z szacowaniem nieruchomości oraz procedurami odszkodowawczymi

Jedną z najistotniejszych spraw związanych z realizacją prac przygotowawczych przy budowie dróg jest ustalenie i szybka wypłata właściwej ceny (odszkodowania) za nieruchomości lub ich części przejęte pod drogę. Z dotychczasowej praktyki wynika, że wysokość odszkodowania jest przyjmowana dokładnie według wartości nieruchomości ustalonej przez rzeczoznawcę majątkowego w operacie wyceny.

 

Odszkodowania za nieruchomości przejęte pod drogi25 maja 2003 roku weszła w życie ustawa z 10 kwietnia 2003 roku o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg krajowych (Dz.U. Nr 80, poz. 721), która stworzyła odrębne podstawy prawne procesu inwestycyjnego dotyczącego dróg krajowych.

Ustawa ta była wielokrotnie nowelizowana, a nowela wprowadzona ustawą z 25 lipca 2008 roku o zmianie ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2008 r. Nr 154, poz. 958 ze zm.) uprościła procedury ustalania lokalizacji wszystkich dróg publicznych oraz zasady nabywania nieruchomości na te cele.

Procedury porządkowania stanu prawnego nieruchomości po decyzji ZRIDZgodnie z ustawą z 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (tzw. specustawa), decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej wydana przez wojewodę (starostę) przenosi z mocy prawa własność wszystkich nieruchomości znajdujących się w liniach rozgraniczających drogi odpowiednio na Skarb Państwa lub samorządy, za odszkodowaniem ustalonym w odrębnej decyzji.