Polska sieć drogowa jest rozproszona, a jej gęstość i dostępność znacznie odbiega od standardów unijnych – zaznaczają eksperci Banku Światowego. Gęstość polskiej sieci drogowej wynosi około 65,4 km na 100 km2 wszystkich dróg, co jest połową poziomu jaki uzyskują państwa UE-15. Ponadto, po wyłączeniu dróg gminnych, gęstość wynosi zaledwie 12,3 km na 100 km2. Z kolei dostępność polskiej sieci drogowej wynosi około 5,4 km na 1000 mieszkańców, co również stanowi połowę średniej krajów UE-15. A po wyłączeniu dróg lokalnych, poziom dostępności spada do 1 km na 1000 mieszkańców. Jeśli chodzi o gęstość sieci autostrad w naszym kraju to niestety plasuje ona nas wyjątkowo nisko w porównaniu do innych państw europejskich. Autostrady stanowią w Polsce zaledwie 0,2% całej sieci, podczas gdy w Republice Czeskiej udział ten wynosi 0,5%, a na Węgrzech prawie 3,5%. Poniżej standardów międzynarodowych także plasuje się jakość naszej sieci drogowej. Bank Światowy przywołuje ranking Światowego Forum Gospodarczego, według którego jakość polskiej infrastruktury drogowej oceniono na 2 w skali od 1 (niedostatecznie rozwinięta) do 7 (rozległa i efektywna).
Pomimo postępów poczynionych w ostatnich latach, polski transport lądowy nadal stoi wobec licznych wyzwań, które mogą stać się przeszkodą w osiągnięciu trwałego i zrównoważonego wzrostu oraz dalszej konwergencji z Unią Europejską – podkreślają eksperci Banku Światowego w raporcie „Polska. Dokument dotyczący polityki transportowej - W kierunku zrównoważonego rozwoju transportu lądowego”. Dlatego Bank Światowy w swoim raporcie, poza zdiagnozowaniem sytuacji, przygotował również rekomendacje dotyczące: poprawy jakości usług dla użytkowników, poprawy planowania oraz efektywności zarządzania i eksploatacji infrastruktury, zapewnienia adekwatności, efektywności oraz stabilności finansowania oraz minimalizacji negatywnego wpływu na środowisko. Ten ciekawy dokument prezentujemy w materiale publikowanym 13 kwietnia.
Mankamentem polskiej sieci drogowej jest też stan techniczny istniejących dróg, a szczególnym problemem okazała się jakość zmodernizowanych i nowo wybudowanych dróg. Temu ostatniemu zagadnieniu poświęcono wiele uwagi na branżowych konferencjach i seminariach, jakie miały miejsce w ostatnim czasie.
Co jest przyczyną fatalnej jakości naszych nawierzchni drogowych? Właśnie na to pytanie próbowali odpowiedzieć drogowcy podczas XXIV Seminarium Technicznego pt. „Mistrzowskie technologie”, zorganizowanego przez Polskie Stowarzyszenie Wykonawców Nawierzchni Asfaltowych. Jest wiele technologii dających w efekcie trwałe i komfortowe dla użytkowników drogi. Mało tego, w technologiach nawierzchniowych zarówno świat, jak też Europa, odnotowują ogromny postęp. Teraz na przykład drogowcy przyglądają się zaletom tzw. mieszanek na ciepło. Pozwalają one uzyskiwać parametry podobne jak w konwencjonalnych mieszankach, a równocześnie niosą niebagatelne korzyści dla środowiska naturalnego. Dzięki mieszance, której nie trzeba podgrzewać do wysokich temperatur, możemy zaoszczędzić energię. Wielkość oszczędności zależy od wykorzystywanej metody, a waha się ona od 10 do 30 procent. Ponadto, wykorzystując mieszanki niewymagające wysokich temperatur, zmniejsza się emisję gazów cieplarnianych. Zmniejsza się także emisję pyłów dzięki dozowaniu mniejszej ilości kruszywa. O tych technologiach więcej w publikacjach, jakie zostały przygotowane do publikacji w drugiej połowie kwietnia.
Z kolei na forum Polskiego Kongresu Drogowego poszukiwano formuły „Porozumienia dla jakości”, dając też taki tytuł spotkaniu, które odbyło się w Warszawie w dniach 16-17 marca br. W konferencji uczestniczyli inwestorzy, projektanci, służby nadzoru i wykonawcy, a więc wszyscy przedstawiciele procesu przygotowania i realizacji projektów drogowych. To od ich dobrej współpracy zależy końcowy efekt. Co jednak ją blokuje? Ten problem też przedstawimy w kwietniowych publikacjach.
Agnieszka Serbeńska
redaktor naczelna edroga.pl
