Minister środowiska stwierdził, że przyjęcie przez Radę Ministrów listy obszarów w ramach Europejskiej Sieci Ekologicznej Natura 2000 jest niezwykle ważnym wydarzeniem m.in. dla inwestorów w Polsce.
28 października rząd przyjął 453 nowe obszary siedliskowe i 78 powiększeń obszarów.
Za opracowanie uzupełnionej listy obszarów naturowych od 15 listopada ubiegłego roku odpowiada Generalna Dyrekcja Ochrony Środowiska, która wraz z regionalnymi dyrekcjami wydaje decyzje środowiskowe dla inwestycji powstających na terenach objętych siecią Natura 2000.
Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska Michał Kiełsznia poinformował o sposobie, w jaki przystąpiono do wyznaczania brakujących obszarów Natura 2000. - Udało nam się po analizie obszarów wypracować taki kształt sieci, który w jak najmniejszym stopniu będzie wpływał na rozwój społeczno-gospodarczy gmin i na działalność lokalnych społeczności. Przywiązywaliśmy wagę do tego z dwóch powodów. Po pierwsze jest to nasz obowiązek, a po drugie tak naprawdę strażnikiem i gwarantem ochrony na tych terenach jest społeczność lokalna.
- Natura 2000 nie jest grodzona - dodał Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska - tylko dobra wola z przekonaniem i zaangażowaniem społeczności lokalnych gwarantuje, że ten przedmiot ochrony zostanie właściwie potraktowany. Weryfikacją spowodowaliśmy, że sieć będzie przyrodnicza, obiektywna i w jak największym stopniu akceptowalna przez społeczności lokalne. Jest to wielki, ale pierwszy krok w zarządzaniu Naturą 2000, bo tak naprawdę dzisiaj mamy Naturę wyznaczoną, ale są to tylko granice papierowe, przed nami stoi zadanie, aby zacząć właściwie chronić te obszary.
Teraz rozpoczyna się okres zarządzania tymi terenami, w tym przygotowywania razem ze społecznościami lokalnymi planów ochronnych.
***
Europejska Sieć Ekologiczna Natura 2000 jest systemem ochrony zagrożonych składników różnorodności biologicznej Europy, wdrażanym od 1992 roku na terytorium wszystkich państw członkowskich Unii Europejskiej.
Celem utworzenia sieci Natura 2000 jest zachowanie zarówno zagrożonych wyginięciem siedlisk przyrodniczych oraz gatunków roślin i zwierząt w skali Europy, ale też typowych, wciąż jeszcze powszechnie występujących siedlisk przyrodniczych, charakterystycznych dla 9 regionów biogeograficznych (tj. alpejskiego, atlantyckiego, borealnego, kontynentalnego, panońskiego, makaronezyjskiego, śródziemnomorskiego, stepowego i czarnomorskiego). W Polsce występują 2 regiony: kontynentalny (96% powierzchni kraju) i alpejski (4% powierzchni kraju). Dla każdego kraju określa się listę referencyjną siedlisk przyrodniczych i gatunków, dla których należy utworzyć obszary Natura 2000 w podziale na regiony biogeograficzne.
Podstawami prawnymi tworzenia sieci Natura 2000 są: dyrektywa Rady 79/409/EWG z 2 kwietnia 1979 roku w sprawie ochrony dzikich ptaków i dyrektywa Rady 92/43/EWG z 21 maja 1992 roku w sprawie ochrony siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory, które zostały transponowane do polskiego prawa, głównie do ustawy z 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody.
Sieć Natura 2000 tworzą dwa typy obszarów:
- obszary specjalnej ochrony ptaków (OSO),
- specjalne obszary ochrony siedlisk (SOO).
Najważniejszymi instrumentami realizacji celów sieci Natura 2000 są oceny oddziaływania na środowisko oraz plany ochrony siedlisk przyrodniczych i gatunków, dla których utworzono obszar Natura 2000. Działania ochronne powinny uwzględniać wymogi gospodarcze, społeczne i kulturowe oraz cechy regionalne i lokalne danego obszaru Natura 2000.
Źródło: Ministerstwo Środowiska
| « poprzednia | następna » |
|---|
