Ronda usprawniają ruch i podnoszą jego bezpieczeństwo. Ich korzyści w pełni doceniła Francja, która dzisiaj posiada już ponad 30 tys. tego typu skrzyżowań. W Polsce rond jest już ponad tysiąc, a prekursorem w ich wprowadzaniu w naszym kraju jest Rybnik.
Dziś (26 kwietnia) rozpoczęła się dwudniowa konferencja "Projektowanie rond - doświadczenia i nowe tendencje", zorganizowana przez Katedrę Budowy Dróg i Inżynierii Ruchu Politechniki Krakowskiej wraz ze Stowarzyszeniem Inżynierów i Techników Komunikacji RP Oddział w Krakowie i Małopolską Okręgową Izbą Inżynierów Budownictwa. Honorowym protektorem spotkania jest Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad.
Ronda mają już ponad wiekową historię. Pierwsze rondo powstało w amerykańskim stanie Ohio w 1893 roku. Oczywiście poruszały się po nim wozy konne. Kolejne powstało w 1905 roku w Nowym Jorku. Niespełna dwa lata później ronda pojawiły się w Europie. W 1907 roku to rozwiązanie zastosowano na placu Charlesa de Gaulle'a (dawny Plac Gwiazdy) wokół Łuku Triumfalnego w Paryżu.
W latach 20. ubiegłego stulecia z budowaniem tych skrzyżowań eksperymentowała Wielka Brytania. Natomiast na kontynencie europejskim, oprócz Francji, w latach 50. i 60. budowę rond rozpoczęły Niemcy.
W tym też okresie w przepisach krajów europejskich pojawiły się pierwsze regulacje w prawie drogowym odnoszące się do ruchu po rondach. Natomiast ujednolicenie tych przepisów nastąpiło w 1968 roku dzięki podpisaniu Konwencji Wiedeńskiej. Potem zaczęły powstawać wytyczne projektowania rond.
W Polsce taka instrukcja powstała w 1996 roku dzięki współpracy Generalnej Dyrekcji Dróg Publicznych i Politechniki Krakowskiej. Dzisiaj metody projektowania rond i doświadczenia w ich realizacji wymagają nie tylko podsumowania dotychczas osiągniętych efektów, ale również dyskusji o dalszych tendencjach ich rozwoju.
Na konferencji naukowo-technicznej w Krakowie obecni są nie tylko przedstawiciele polskich ośrodków naukowych i firm projektowych, ale także zagraniczni goście, m.in. Werner Brilon z Uniwersytetu w Bochum. Andrzej Wolski z Norwegii, Arvydas Čibirka z Litwy oraz Wim van der Wijk z holenderskiego Royal Haskoning.
| « poprzednia | następna » |
|---|
