Partnerstwo publiczno-prywatne jest komplementarnym modelem finansowania infrastruktury, jednak podstawowym źródłem pozostają środki publiczne. Istnieje potrzeba wypracowania na forum UE katalogu dobrych praktyk w zakresie stosowania modelu PPP. Komisja Europejska zamierza zaproponować konkretne kroki w celu wsparcia PPP.
Pozabudżetowe sposoby finansowania infrastruktury transportowej i wymiana doświadczeń w zakresie realizacji inwestycji w formule partnerstwa publiczno-prywatnego były tematami nieformalnego posiedzenia ministrów UE ds. transportu (Sopot, 5-6 września br.). W spotkaniu uczestniczyli przedstawiciele państw członkowskich UE, reprezentujący Komisję Europejską jej wiceprzewodniczący i komisarz ds. transportu Siim Kallas oraz Brian Simpson, przewodniczący Komisji Transport i Turystyka (TRAN) w Parlamencie Europejskim.
Ze względu na obecną sytuację gospodarczą w Europie i na świecie, środki publiczne przeznaczane na inwestycje nie zapewniają wystarczającego rozwoju infrastruktury transportowej. Budowa nowej infrastruktury i odnawianie już istniejącej jest dla całej Unii Europejskiej podstawowym czynnikiem, który zapewnia utrzymanie dynamiki wzrostu gospodarczego i elementem zrównoważonej mobilności pasażerów i towarów. Ograniczenie zdolności państw do podejmowania nowych zobowiązań w celu finansowania wieloletnich projektów infrastrukturalnych oraz dług publiczny sprawiają, że istotnym aspektem debaty publicznej staje się poszukiwanie alternatywnych źródeł finansowania infrastruktury transportowej w UE.
Debata ministrów bazowała na zaproponowanych przez polską Prezydencję pytaniach skierowanych do państw członkowskich, które dotyczyły zagadnień związanych z prywatnymi źródłami finansowania, w tym przede wszystkim partnerstwem publiczno-prywatnym. Z analizy odpowiedzi, wynika, że większość państw członkowskich UE, w tym Polska, mają doświadczenia we współpracy sektora publicznego z partnerami prywatnymi przy realizacji inwestycji publicznych (na szczeblu krajowym lub regionalnym). Większość z nich wskazuje zarówno na pozytywne, jak i negatywne doświadczenia. Jednak nie wszystkie państwa stosują formułę PPP w finansowaniu projektów infrastruktury transportowej.
Do tej pory nie sprecyzowano jednolitej definicji i metodologii partnerstwa publiczno-prywatnego w UE. Nie istnieje również modelowy podział ryzyk. Współpraca podmiotu publicznego z sektorem prywatnym w finansowaniu projektów publicznych przybiera różną formę w zależności od państwa. Zasadniczym problemem jest kwalifikacja środków zaangażowanych w umowy PPP, a więc wpływu na rządowy deficyt/ nadwyżkę oraz dług publiczny.
Należy zadbać, aby przy analizie porównawczej realizacji projektu w metodzie tradycyjnej i PPP uwzględnić skutki makroekonomiczne. W projektach PPP koszt pozyskania kapitału jest wyższy, co przekłada się na wzrost kosztu projektu. Trudniejsze pozyskanie kapitału przez partnera prywatnego w dobie kryzysu finansowego prowadzi do problemów z zapewnieniem finansowania.
***
Wartość transakcji PPP w UE w 2010 r., którym udało się uzyskać zamknięcie finansowe wyniosła 18,3 mld euro (ok. 75,8 mld zł). Zrealizowano 112 projektów. Liderami w stosowaniu PPP pod względem liczby kontraktów była Wielka Brytania (44), Francja (19), Niemcy (14), Hiszpania (13). Jeśli chodzi o wartość kontraktów to wyróżniają się Hiszpania, Wielka Brytania, Portugalia (wszystkie powyżej 3 mld euro). Wartość projektów transportowych stanowiła niecałe 50% wartości wszystkich projektów PPP.
Źródło: MI
| « poprzednia | następna » |
|---|
