Określeniem „odchudzanie dróg” posłużono się po raz pierwszy w 1996 roku w Stanach Zjednoczonych. „Odchudzanie drogi” ujmując najprościej polega na uszczupleniu kilkupasowej jezdni o jeden bądź więcej pasów ruchu. Najpopularniejszym rozwiązaniem jest zmiana czteropasowej drogi na dwupasową z trzecim pasem do skrętu, oraz dodanie ścieżki rowerowej.

Uzyskana w „drogowej diecie” przestrzeń może być wykorzystana dla pieszych, cyklistów, oraz na rozwój infrastruktury ulicy, przyczynia się to do zmniejszenia prędkości pojazdów oraz zwiększenia przewidywalności wyboru przez kierujących trasy. Dodatkowy pas ruchu do skrętu w lewo powoduje, że skręcający kierowcy nie blokują poruszających się za nimi samochodów.