Przepisy blokują metody walki z zimąPolskie prawo uniemożliwia stosowanie alternatywnych, bezpiecznych środków do odśnieżania ulic – twierdzą eksperci Instytutu Koźmiana. Za taki stan rzeczy odpowiada rozporządzenie Ministra Środowiska, określające rodzaje środków dozwolonych do usuwania śniegu i lodu na drogach publicznych.
Sztywna lista dozwolonych środków umieszczona w rozporządzeniu sprawia, że dodanie jakiegokolwiek nowego specyfiku wymaga zmiany przepisu. Zdaniem ekspertów Instytutu, optymalnym rozwiązaniem byłoby stworzenie listy warunków, jakie musi spełniać środek do odśnieżania oraz określenie jednostki certyfikującej takie substancje.

Jak informują eksperci coroczna walka z zimą przynosi straty zarówno dla gospodarki, jak i środowiska. Każdego roku tylko na drogi krajowe i autostrady trafia od 200 do 300 tysięcy ton soli. Tylko w ubiegłym roku Warszawa wydała na odśnieżanie przeszło 90 milionów złotych.
Sól drogowa niszczy karoserie samochodów, konstrukcje mostowe, a także przyspiesza pękanie asfaltu i powstawanie dziur w nawierzchni dróg. Zasolone nawierzchnie powodują cierpienie zwierząt. Poważnym problemem są szkody środowiskowe. Wodny roztwór soli przedostaje się do gleby, powodując jej zasolenie i dalsze, szkodliwe dla roślinności procesy chemiczne. Każdego roku tysiące drzew obumierają z powodu „zimowego utrzymania dróg”. Kolejny problem to przedostawanie się solanki wraz ze ściekami do rzek.

Szkodliwość zimowego solenia sprawia, iż wiele państw w ogóle zrezygnowało z chemicznych sposobów usuwania lodu. Zalegający na drogach śnieg posypuje się warstwą żwiru, szutru lub piasku. Tak robią Skandynawowie, a z naszych sąsiadów chociażby Słowacy na terenach górskich. W polskich warunkach ten sposób walki z zimą jest niewystarczający. Częste wahania temperatury, balansującej na granicy zera sprawiają, iż warstwa śniegu na przemian topnieje i zamarza, powodując gołoledź. Dlatego konieczne jest usunięcie całego zalegającego śniegu i lodu z pasa ruchu twierdzą eksperci z Instytutu Koźmiana.

Optymalnym rozwiązaniem - według ekspertów - jest stosowanie alternatywnych do soli środków, zawierających inhibitory korozji oraz substancje niwelujące szkodliwy wpływ na środowisko. Substancje takie są wprawdzie droższe od soli drogowej, jednak biorąc pod uwagę same tylko koszty zniszczonych elementów infrastruktury oraz pojazdów mogłoby się okazać, że ich stosowanie przyniesie poważne oszczędności.
Na polskim rynku występuje co najmniej kilka ekologicznych środków do usuwania śniegu i lodu z dróg. Bezpieczne substancje do odśnieżania bazują z reguły na chlorku wapnia, mniej agresywnym aniżeli chlorek sodu. Niektóre z nich stworzyli polscy wynalazcy, a ich patenty zostały nagrodzony licznymi wyróżnieniami. W handlu dostępne są też środki z importu.

Podstawową przeszkodą dla upowszechnienia alternatywnych metod walki z zimą jest rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 27 października 2005 roku w sprawie rodzajów i warunków stosowania środków, jakie mogą być używane na drogach publicznych oraz ulicach i placach (Dz.U. 2005 nr 30 poz. 1960). Rozporządzenie to wymienia  substancje, jakie można używać do usuwania śniegu i lodu z ulic. Na liście znajduje się sól kuchenna - chlorek sodu, jak również chlorek wapnia. Znajdziemy tu również piach i drobnoziarnisty żwir. Nowoczesnych, ekologicznych środków na liście brak - mówią eksperci.

Co najciekawsze - twierdzą - te same substancje z reguły posiadają odpowiednie atesty Państwowego Zakładu Higieny i innych instytucji, zezwalające na wprowadzenie do obrotu. Tworzy się sytuacja podobnie absurdalna co z antyradarami: wolno je sprzedawać, ale nie wolno ich używać.
- Uzupełnienie wykazu dozwolonych substancji o nowoczesne, ekologiczne środki to zaledwie półśrodek - przekonują eksperci Instytutu Koźmiana. - Problemem nie jest tylko brak określonych specyfików na liście, ale w ogóle pomysł, aby środki do odśnieżania jeden po drugim wyliczyć w akcie normatywnym. Z tego powodu uzupełnienie listy o nowy, nietoksyczny specyfik każdorazowo wymaga zmiany prawa.
Zdaniem Instytutu, w miejsce listy należałoby stworzyć zestawienie warunków, jakie musi spełniać dany produkt aby mógł być używany do odśnieżania.

Warunki te powinny określać dopuszczalny poziom oddziaływania na środowisko, szkodliwości dla ludzi, zwierząt i upraw rolnych, a także poziom oddziaływania na stan nawierzchni dróg. Kolejnym krokiem powinno być upoważnienie któregoś z państwowych instytutów badawczych do wydawania certyfikatów potwierdzających spełnienie tych warunków. Zdaniem ekspertów Instytutu, mógłby się tym zająć Instytut Ochrony Środowiska.

Wprowadzenie nowych przepisów wiąże się z koniecznością zmian w ustawie Prawo ochrony przyrody, na podstawie której wydano rozporządzenie.

Instytut Kajetana Koźmiana www.agrykola.org

Instytut Kajetana Koźmiana to pierwszy polski Le think-tank agricole, zajmujący się problematyką obszarów wiejskich w aspekcie zrównowazonego rozwoju oraz zagadnieniami związanymi z rozwojem regionalnym Polski. Instytut przygotowuje raporty, analizy i propozycje konkretnych rozwiązań w kwestiach kluczowych dla zrównoważonego rozwoju obszarów wiejskich i ochrony dziedzictwa kulturowego i naturalnego polskiej wsi.

Komentarze  
Gość
0 #1 Gość 2012-02-03 15:45
"Zasolone nawierzchnie powodują cierpienie zwierząt" - poproszę o rozszerzenie tematu. Podczas sypania zimą soli na drogi obserwuje się, że zwierzyna leśna na zbaczając na ruch drogowy przychodzi na pobocze i zlizuje sól drogową z dróg - czy nie jest to spowodowane tym, że w soli znajdują się niezbędne mikroelementy potrzebne dla funkcjonowania zwierzyny?
Proponuję dogłębne przeanalizowanie tego stwierdzenia.
Cytować | Zgłoś administratorowi
Gość
0 #2 Gość 2012-02-04 12:55
Co do zlizywania - leśnicy sami wykładają sól dla zwierząt - fachowo to się chyba nazywa lizawki. I nie chodzi o jakieś mikroelementy, ale o czyste NaCl, którego w lesie nie ma, chyba że zwierzak jest mięsożerny/padlinożerny i z konsumpcji innego zwierzaka posiądzie ten związek. Zresztą to nie jedyny "dziwny" zwyczaj zwierząt. Dziki podobno zjadają poroża [Ca] zrzucane na jesieni [podobno, nie chce mi się szukać linków ;>]. A jako grzybiarz mogę stwierdzić, że nigdy nie natrafiłem nawet na kość jakiegokolwiek zwierzaka w lesie.

Co do cierpienia - kiedyś całą zimę sypałem NaCl w szmacianych rękawiczkach - jedyną konsekwencją tego działania było zbielenie [biały nalot w skórze, a nie na skórze] skóry rąk, które trwało może z miesiąc po zaprzestaniu solenia. Ale ... w zimie jest także mróz - praca bez rękawiczek powoduje powstanie ran na dłoniach, wskutek gorszego nawilżenia rąk [suche powietrze wywołane mrozem i efekt odpływu krwi ze skóry], a dostanie się do takiej rany NaCL powoduje "cierpienie" [ja tam nie uważam, żeby to szczypanie było podobne do bólu zęba, więc stąd cudzysłów]. Ale to nie są rany "wyżarte" - jeżeli ktoś chce wiedzieć, jak wyglądają rany wyżarte, to niech popracuje z cementem i wapnem gołymi rękami - przede wszystkim takie rany mają większą powierzchnię, a skóra wokół nich robi się gładziutka.

Pozdrawiam
Cytować | Zgłoś administratorowi
Gość
0 #3 Gość 2012-02-18 10:28
W stosunku do środków chemicznych prawda jest jedna - KAŻDY środek chemiczny jest toksyczny dla określonych grup roślin w nadmiarze. Ale ... są rośliny np. odporne na NACl - mogę pokazać w W-wie chodnik, którego część jest posypywana "tonami" soli w zimie, a na wiosnę rośnie tam trawa. Za to ludzie nie są odporni na np. CaCl2, bo zaraz robią dym, że im chlor szkodzi [do wyszukania w necie - w zeszłym roku w zimie w W-wie były co najmniej dwie interwencje straży pożarnej z powodu jego stosowania]. NaCl jest najmniej toksyczny dla zwierząt i ludzi [;>] bo wchodzi w skład ich organizmów i spożywanie potraw z NaCl nie skutkuje zgonem ani wizytami w szpitalu, o "wytrawionych" [;>] dziurach w jamie ustnej ani w przewodzie pokarmowym na skutek solonych potraw [wszystkich, włącznie z chlebem, którego trzeba nieźle posolić - sam piekłem, to wiem ;>] nie wspominając.

Więc jakby można, to przestanie "coś tam, coś tam" o ekologicznych środkach do posypywania dróg. Sól owszem powoduje korozję [bo jest higroskopijna i "ściąga" wilgoć], niszczy buty [j.w.. , ale dwa/trzy razy przeciągnięciem wilgotną gąbką sprawę załatwią - pomijam tu kwestię soli z potu i pomysły w stylu zapastowywania soli]. Gdyby ktoś nie zrozumiał - NaCl jest środkiem KONSERWUJĄCYM mięso i skóry, a nie je niszczącym.

A "ekologiczne środki" - każdy z nich będzie opierał się na kopalinach i dodawał w procesie wytwarzania dodatkowego CO2. Co to za ekologia? Weźcie sobie te swoje octany i sprawdźcie ile trzeba dodatkowo włożyć w ich wytwarzanie energii i czy rośliny tak chętnie będą rosły na pasach drug skażonych [!!!!!] octanami.

Jedynymi ekologicznymi środkami są sadza i popiół [odbierają ciepło słoneczne], a reszta jest nieekologiczna - ich ekologiczność może się przejawiać się jedynie w stopniu przetworzenia - im mniej trzeba nakładów do uzyskania środka [CO2] tym jest ekologiczniejszy.
Cytować | Zgłoś administratorowi
Dodaj komentarz
Komentarze do artykułów może dodać każdy użytkownik Internetu. Administrator portalu nie opublikuje jednak komentarzy łamiących prawo oraz niemerytorycznych, tj. nieodnoszących się bezpośrednio do treści zawartych w artykule. Nie będą również publikowane komentarze godzące w dobre imię osób czy podmiotów, rasistowskie, wyznaniowe czy uwłaczające grupom etnicznym, oraz zawierają treści nieetyczne albo niemoralne, pornograficzne oraz wulgarne. Z komentarzy zostaną usunięte: reklamy towarów, usług, komercyjnych serwisów internetowych, a także linki do stron konkurencyjnych.