| Spis treści |
|---|
| Oświetlenie dróg - problemy z interpretacją prawa |
| Granice obowiązków... |
Finansowanie oświetlenia dróg i ulic należy do zadań własnych gminy. Jednak przepisy, które regulują to zagadnienie, w praktyce budzą wiele wątpliwości. Dotyczą one zakresu przedmiotowego finansowania oświetlenia oraz kwestii własnościowych.
Podstawy prawne
Problem oświetlenia ulic uregulowany jest w kilku aktach prawnych. Są to:
* art. 18 ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy z 10 kwietnia 1997 r. Prawo energetyczne (Dz.U. z 2006 r. nr 89, poz. 625 z późno zm.):
Do zadań własnych gminy w zakresie zaopatrzenia w energię elektryczną, ciepło i paliwa gazowe należy: (…)
2) planowanie oświetlenia miejsc publicznych i dróg znajdujących się na terenie gminy;
3) finansowanie oświetlenia ulic, placów i dróg publicznych znajdujących się na terenie gminy.
Przez finansowanie oświetlenia cytowane Prawo energetyczne (w art. 3 pkt 22) rozumie finansowanie kosztów energii elektrycznej pobranej przez punkty świetlne oraz koszty ich budowy i utrzymania.
* art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2001 r. nr 142, poz. 1591 z późno zm.):
Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W szczególności zadania własne obejmują sprawy: (…)
3) wodociągów i zaopatrzenia w wodę, kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych, utrzymania czystości i porządku oraz urządzeń sanitarnych, wysypisk i unieszkodliwiania odpadów komunalnych, zaopatrzenia w energię elektryczną i cieplną oraz gaz.
* art. 4 ust. 1 ustawy z 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz.U. z 2007 r. nr 19, poz. 115 z późno zm.):
pas drogowy to wydzielony liniami granicznymi grunt wraz z przestrzenią nad i pod jego powierzchnią, w którym są zlokalizowane droga oraz obiekty budowlane i urządzenia techniczne związane z prowadzeniem, zabezpieczeniem i obsługą ruchu, a także urządzenia związane z potrzebami zarządzania drogą.
Nie ulega wątpliwości, że oświetlenie uliczne (drogowe) to urządzenia związane z zabezpieczeniem i obsługą ruchu.
W związku z powyższym zapisem ustawodawca w art. 20 ust. 4 ustawy o drogach publicznych nałożył na zarządcę drogi obowiązek utrzymania m.in. drogowych obiektów inżynierskich i innych urządzeń związanych z drogą. W tym miejscu należy zaznaczyć, że mowa o „utrzymaniu”, a nie „finansowaniu”.
Z kolei paragraf 103 ust. 1 rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z 2 marca 1999 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie (Dz.U. nr 43, poz. 430), będący aktem wykonawczym do ustawy o drogach publicznych, stanowi, że droga ze względów bezpieczeństwa ruchu, powinna być oświetlona w szczególności na skrzyżowaniu skanalizowanym z wyspami w krawężnikach, jeżeli jest to droga klasy GP.
Powyższe regulacje zostały zweryfikowane pod względem ich zgodności z Konstytucją wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z 31 maja 2005 r. Trybunał orzekł, że przepisy ustawy o dochodach jednostek samorządu terytorialnego, które wprowadzają do Prawa energetycznego zmiany mówiące o rozszerzeniu obowiązku finansowania oświetlenia dróg publicznych przez gminy, są zgodne z Konstytucją.
Istotne jest również to, że rozporządzenie Ministra Finansów z 7 kwietnia 1999 r. w sprawie zasad i terminów przekazywania z budżetu państwa środków na finansowanie oświetlenia dróg publicznych, dla których gmina nie jest zarządcą oraz na finansowanie oświetlenia dróg publicznych krajowych, wojewódzkich i powiatowych w granicach miast na prawach powiatu (Dz.U. nr 35, poz. 326) już nie obowiązuje.
